Στηθοδράπανο

Γύρω στο 1813 εμφανίζεται το τρυπάνι με τα κωνικά γρανάζια (Hand drills ή eggbeater drills ή wheel brace ). Ο χρήστης περιστρέφει ένα κυκλικό τροχό που μέσω γραναζιών περιστρέφει την αιχμηρή μύτη, κεφαλή. Με τον συγκεκριμένο τύπο τρυπανιού επιτυγχάνεται μεγάλη ταχύτητα περιστροφής, δηλαδή η διάτρηση γίνεται πολύ γρήγορα. Τα πρώτα τρυπάνια αυτού του είδους είχαν ένα γρανάζι σε επαφή με τον κυκλικό τροχό, στο σημείο που συναντά τον κορμό του εργαλείου ενώ αργότερα προστέθηκε και ένα δεύτερο γρανάζι, που έκανε το εργαλείο πιο αποτελεσματικά και πιο ανθεκτικά, καθώς ο τροχός είναι πιο σταθερά συνδεμένος στο εργαλείο. Στο συγκεκριμένο ο κυκλικός δίσκος και οι συνδυασμοί κωνικών γραναζιών έχουν τοποθετηθεί σε κλειστή θήκη για την προστασία του εργαλείου και του χρήστη αλλά και από τη σκόνη. Ο χρήστης μπορεί να διαλέξει διαφορετικό συνδυασμό γραναζιών, αλλάζοντας την ταχύτητα περιστροφής της κεφαλής. Επίσης διαθέτει στήριγμα για το στήθος, ώστε να μπορεί να πιέζει πιο αποτελεσματικά το τρυπάνι στην επιφάνεια που θα διατρηθεί έχοντας ελεύθερα και τα δύο του χέρια, είναι ένα στηθοδράπανο. Χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα σε διατρήσεις ακριβείας όπου έχει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα μηχανοκίνητα τρυπάνια καθώς ο χρήστης έχει πλήρη έλεγχο της διάτρησης.